HOME   PORTFOLIO   INSPIRATIE   CV   ACTUEEL   CONTACT  

 

 

Als kind probeerde ik keer op keer, voor het slapen gaan, me een eindige wereld voor te stellen. Waar begint het niets en hoe ziet dat eruit? Ik tuimelde als het ware over de rand van de wereld, kwam echter terecht in nieuwe domeinen.

Een andere voorstelling fascineerde me: ik bevind me in een grenzeloos sneeuwlandschap. Er is geen horizon en het is er wit, wit, wit…… In die stille wereld is geen ruimte voor polariteiten. De herinneringen toveren beelden van een romantisch verlangen naar absolute eenheid.


In mijn werk lijken deze voorstellingen hun zoektocht te vervolgen en gestalte te krijgen in tekeningen die zich moeilijk laten begrenzen. Tussen stilstand en beweging, aanzetten tot bewegen, in dit gebied speelt zich mijn werk af. Het Spaanse woord “volantón” drukt dit zo mooi uit: Op het punt staan om uit te vliegen. Zoals een jonge vogel in het voorjaar, zoals een bijenvolk, zoals een mens die een nieuwe keuze maakt in zijn/haar leven.

Elk moment is nieuw. Het tijdstip van de dag, de constellatie van de sterren, de veranderende bewegingen van mens, dier en plant. Het verlangen naar eenheid blijkt steeds weer het motief om dit te toetsen aan gebeurtenissen om me heen. Iets raakt me en is aanleiding om daarop in te zoemen, om een samenhang tussen binnen- en buitenwereld te creëren. Vers hooi in plastic opgeslagen, een onderzeeër  die niet meer bovenkomt, een tsunami in de omgeving van een kerncentrale, schoonheid en verval in Andalusië, vluchtende vrouwen met kinderen op hun rug in Zuid Soedan. Wat hebben ze met elkaar gemeen?

Tussen leven en dood, horizontaal en vertikaal, zoek ik naar een nieuw evenwicht. In mijn werk zijn teken en woord niet altijd te onderscheiden. Vaak is de drager van de tekeningen rijstpapier, het is licht en transparant. Door me te verbinden met de natuur, door me te verbinden met gebeurtenissen in de wereld waarmee ik tegelijk ook een persoonlijke verbinding ervaar, kom ik tot het werk in mijn atelier. Ik weet van te voren niet precies hoe het uiteindelijke werk eruit gaat zien. Vanuit een thema wat nog niet scherp omlijnd is volgt vanuit het doen een volgende stap.

Ik voel de behoefte om, met beeldende middelen, de wereld om me heen voor mijzelf opnieuw te ordenen.